SRFACE Diaries geeft je een kijkje in het leven van onze ambassadors. In elke diary delen we een interview met een van onze ambassadors. Deze week: Carmen & Stef uit Wijk aan Zee. Foto's door Jan Bijl.

Carmen: Ik ben opgegroeid in Wijk aan Zee, een klein surfdorp in Nederland. Toch heb ik pas op mijn zestiende voor het eerst gesurfd. Mijn middelbare school organiseerde een reis naar Mimizan in Frankrijk. Ik was zo stoked na die week, maar toen ik terug was, ben ik er toch niet mee doorgegaan. Geen geld voor gear… Toen ik op mijn zeventiende klaar was met school, spaarde ik geld om naar Australië en Indonesië te reizen. Ik dacht dat het een tussenjaar zou worden, maar dat ene jaar werden er veel. Elke zomer kwam ik terug naar Nederland en werkte ik zes maanden non-stop. Op het strand natuurlijk, zodat ik tussen mijn diensten door kon surfen. De zes maanden daarna zat ik in Indonesië om te surfen en volop van het leven en de natuur te genieten. Het surfvirus had me te pakken en hier zijn we dan…

Stef: Als kind was ik altijd aan het skateboarden in een pool. Af en toe kwamen daar ook een paar oudere jongens. Ze hadden echt die Dogtown and Z-Boys-stijl. Mijn vrienden en ik wisten gewoon dat surfen het volgende grote ding in Nederland zou worden. Mijn moeder had twee neven die al surften, en op een dag vroeg ik of ik mee mocht. Na die eerste sessie was het raak: op mijn veertiende kreeg ik een Bic 6’7, bouwde ik een fietskar voor mijn board en ging ik elke dag, wat voor weer het ook was.

Carmen: Het simpele leven. Wakker worden, de golven checken, een board, wetsuit of bikini pakken en gewoon gaan. Ik hou van het gevoel van samenspelen met moeder natuur. Geen twee golven zijn hetzelfde. Je kunt alleen bepalen hoe je op de golven reageert, met je lichaam en je board. Dat samenspel is een gevoel dat je niet kunt uitleggen, maar dat elke surfer herkent.

Stef: Voor de adrenaline die je voelt bij elke vloeiende overgang, van de ene turn of trick naar de volgende.

Carmen: Ik ben tegenwoordig fulltime moeder, dus mijn dagritme is een beetje veranderd :D. We beginnen met een groot ontbijt met veel fruit, spelen in de tuin, maken het huis een beetje schoon, doen een dutje en proberen elke dag naar het strand of het bos te gaan om te wandelen en te spelen. Als de golven er zijn, gaat een van ons surfen. Meestal Stef ;). Sinds mijn zwangerschap heb ik eindelijk rust gevonden in gewoon naar de golven kijken. Omdat ik mijn eigen bedrijf heb (CURMS), werk ik als Eddie overdag slaapt of 's avonds. We vervelen ons nooit!

Stef: Ik werk bij Tata Steel als elektrotechnicus in het onderhoud. Dat is de grote staalfabriek waar je langs rijdt op weg naar Wijk aan Zee. Als er goede golven zijn, is het meestal geen probleem om wat vrij te nemen. Op vrije dagen zijn we samen. We hebben net een huis gekocht waar nog flink wat aan moet gebeuren. In de tuin hebben we een klein zomerhuisje gebouwd, zodat we daar kunnen wonen terwijl we het huis aan de voorkant verbouwen. We doen alles zelf, met hulp van vrienden en familie.

Carmen: Sumbawa, 2016. Het begon als een gewone ochtend, maar het werd een onvergetelijke sessie! Zo'n goede vibe in het water en de ene golf na de andere bleef binnenkomen. Iedereen was zo stoked en moedigde elkaar aan.

Stef: Een zeldzame perfecte dag op mijn homebreak Wijk aan Zee. De foto zegt genoeg.

Carmen: Indonesië. Ik heb er zoveel tijd doorgebracht en ben naar veel verschillende plekken gereisd, maar er zijn nog steeds zoveel plekken te ontdekken. Ik hou van de cultuur, de mensen, de taal, het eten, de palmbomen. Voor mij voelt het als een tweede thuis.

Stef: Baskenland. Goede sfeer, golven, pintxos en biertjes.

Carmen: Omdat ik moeder ben en zwanger van onze tweede, kies ik liever boards met meer volume. Een vriend in Indonesië heeft een board voor me geshaped dat ik mijn momma-board noem. Het is een 6’4 met een ronde nose en een pintail. Superleuk als single fin, of als thruster als het steiler is.

Stef: Mijn Vampirate Gravedigger 5’0, gekocht bij de lokale Noordpier Surfshop.

Carmen: Cliché, maar waar: kinderen krijgen. Maar ik denk niet dat we het surfen ooit opgeven. Het is niet zomaar een sport of hobby, het is een manier van leven en een deel van ons. Zo leven we, en we zullen altijd stoked zijn als we golven zien breken.

Stef: Familie.

Carmen: Blijf ontdekken. Er is meer dan alleen de populaire spots.

Stef: Doe jezelf een plezier en ga met je vrienden op bootreis naar de Malediven. Je bedankt me later.